Zou het eraan hebben gelegen dat Ronald Braam woensdag de training had overgenomen of was het meetrainen van de altijd coachende Mitchell Visser op donderdag van doorslaggevende aard? Het kan natuurlijk ook het aansluiten van de JO16 talenten Duncan, Bryan en Oscar zijn, omdat onze Brian, Quinten en Collin om diverse redenen afwezig waren. Feit is dat we dit seizoen nog niet hadden gewonnen en dat is na zaterdag gelukkig anders!
Met de wedstrijdbespreking was al te zien dat de mannen een goede focus hadden. Het heeft op zo'n moment geen zin om over jongens te praten die afwezig zijn, dus werden er afspraken gemaakt over compact spelen, proberen op te bouwen en gewoon ons eigen spel te spelen en duels aan te gaan. Het is een bekend gegeven dat de jongens altijd alles geven, maar nu werd ze op het hart gedrukt te doseren. Met Binck terug als verdedigend middenvelder, Bryan op de rechtshalf en Daan in de spits gingen we het gevecht aan.
Eenmaal buiten zagen we de tegenstander, volgens 1 van de jongens had 1 van de tegenstander al een vrouw en 2 kinderen. Dit om even aan te geven waar we tegen op moesten boksen. Al na een paar minuten zagen Mehmet en ik dat we eigenlijk de betere ploeg hadden en had Jordy de 1-0 al op z'n pantoffel. Vanachter hadden Nick en Quincy hun zaakjes op orde samen met een solide spelende Bart en Gaetan die 90 minuten lang, als moderne back, de linkervleugel bestreek. De 1ste helft kwam Welberg niet verder dan 1 afstandschot, die natuurlijk prooi was voor Rik en een 1 op 1 situatie waarbij de bal naast ging. Wij voetbalden beter, waarbij de 2 kleinste mannen op het veld hun tegenstanders helemaal tureluurs speelden, Super Mario was de smaakmaker met zijn techniek en overzicht, Lukas de man die overal langs ging en die je in verdedigend opzicht 3x tegenkomt. Binck zorgde ervoor dat Mario zijn ding kon doen en ging voorop in de strijd. Dit resulteerde in een veldoverwicht wat ook uiteindelijk de 1-0 opleverde. Een corner van Quincy werd keurig ingetikt door Bryan, die sterk speelde. In de rust kwam Duncan in het veld voor Daan, die het 1ste half uur zeker goed speelde. De tweede helft drong Welberg aan, maar qua veldspel niet verder kwam dan een afstandschot, welk wederom keurig naast werd getikt door Rik. Maar Rik z'n moment of fame moest nog komen. In z'n ongekende werklust liep Gaetan een tegenstander op z'n hielen en kon de scheids niet anders dan een penalty geven. De aanvoerder, 2 meter lang, schoot de bal in en Rik redde. Hierop kwam de bal weer bij een tegenstander, die vrij kon inschieten. Rik stond echter al op overeind en redde magnifiek. Hierna werd het zelfs nog zeer onvriendelijk, maar sleepten de mannen een verdiende overwinning uit het vuur. Dit ook, omdat onze verdediging vandaag uitmuntend speelden. Al met al een prachtig resultaat en een flinke opsteker voor de jongens en de begeleiding!